Het verhaal van John
De deuren van Bibliotheek Hellevoetsluis in winkelcentrum De Struytse Hoeck staan altijd open. Mensen lopen in en uit, iemand zwaait naar een bekende, er klinkt geroezemoes aan de leestafel waar de krant van vandaag wordt gelezen. Midden in deze open en lichte ruimte zit John Hofman (76) met een kop koffie aan een tafeltje naast de boekenkast. Een energieke man, geboren in Rotterdam, al sinds 1980 woonachtig in Hellevoetsluis. Fit, open, sociaal. Iemand die zichtbaar geniet van het contact met anderen.
Voor John is de Bibliotheek veel meer dan een plek waar boeken worden geleend. Het is een vast onderdeel van zijn leven geworden. “Ik kom hier voor het contact. Ik maak graag en snel contact, maar in de bieb is het toch anders. Het is een plek waar mensen terecht kunnen met vragen, elkaar ontmoeten, verhalen delen en waar je, ook wanneer je ouder wordt, onderdeel blijft van de samenleving. Ik wissel hier bijvoorbeeld zelfs gerechten uit met een paar mensen die ook dol zijn op koken.”
Terwijl hij vertelt, zwaait hij tussendoor naar andere bezoekers. “Kijk, daar heb je Laetitia en Corrie,” zegt hij glimlachend. Ook deze dames kent hij via de Bibliotheek.
Behoefte aan verbinding
John kwam eerder al iedere dinsdag bij de Ontbijtclub in Bibliotheek Hellevoetsluis, Cultuurhuis Nieuwe Veste. Toen hij daar hoorde dat er een extra vestiging zou komen in Hellevoetsluis maakte dat hem direct enthousiast. “Veel ouderen zullen daar blij mee zijn, dacht ik meteen. Vroeger zaten we nog weleens bij de Albert Heijn aan de koffietafel, maar dat gaat niet meer. Dus toen de vestiging in De Struytse Hoeck openging, kwamen we allemaal,” zegt John lachend. Die behoefte aan verbinding ziet hij dagelijks terug.
“Je leest een krantje, maakt een praatje en van het een komt het ander.” Dat ‘ander’ blijkt veel waardevoller dan alleen een gezellig gesprek. Sinds het overlijden van zijn vrouw, vorig jaar maart, is de Bibliotheek voor John een belangrijke plek geworden om onder de mensen te blijven.
Semi Bekende Nederlander
Een jaar geleden werd hij onverwacht semi-bekend door een korte video die viraal ging op Instagram. Een vlogger hield hem fietsend staande met de vraag: “Bent u gelukkig?” Johns eerlijke antwoord raakte veel mensen. “Nee, dat ben ik niet.” Hij vertelde openhartig over het verlies van zijn vrouw, met wie hij altijd graag naar de Bibliotheek ging. Samen bezochten ze tot het laatst iedere dinsdag het Ontbijtcafé. “Dat was goud waard.” Juist daarom betekenen de ontmoetingen in de Bibliotheek nu zoveel voor hem. “Sociaal contact is zo waardevol. Mensen zitten daar echt om te springen. En dat heb je hier al. Je hoeft hier maar binnen te lopen en je wordt meteen gezien en gehoord.”
Dat contact groeit soms uit tot echte vriendschappen. Inmiddels heeft zich zelfs een lunchclubje gevormd. “Op vrijdagmiddag lunch ik samen met een groepje van zes of zeven mensen in Bibliotheek Hellevoetsluis, Cultuurhuis Nieuwe Veste. Er zijn er bij die ik tot voor kort niet eens kende. Maar zo gaat dat hier,” zegt John terwijl hij zijn schouders lachend ophaalt.
Ook lezen blijft belangrijk voor deze jong uitziende ‘oudere’. Onlangs leende hij nog een boek van Dan Brown in de vestiging in De Struytse Hoeck. “Interessante thema’s worden altijd aangesneden in zijn boeken, met heel veel historie. Dit keer speelt het verhaal zich af in Praag.”
Ruim aanbod: van boeken tot cursus ChatGPT
Maar hij ziet vooral hoe de Bibliotheek zich heeft ontwikkeld tot veel méér dan alleen een plek voor boeken. “Die dienstverlening is zo veranderd! Vroeger was het alleen boeken uitlenen en een plek voor stilte… Nu is het andersom: je kunt hier werkelijk voor van alles terecht, en boeken uitlenen: ja, dat kan toevallig ook! Ik heb natuurlijk wel mijn kleindochter lid gemaakt, zodat ik af en toe met haar een boekje kan lenen.”
Door dit ruime aanbod denkt John erover om een cursus te gaan volgen. “Dat ben ik absoluut van plan en dan het liefst een taal, Italiaans bijvoorbeeld.” Hij vertelt enthousiast over vroeger, toen hij via de Volksuniversiteit Russisch leerde, de moedertaal van zijn vrouw.
Die nieuwsgierigheid om te blijven leren past precies bij wat de Bibliotheek wil zijn: een plek waar iedereen zich kan blijven ontwikkelen. Of dat nu gaat om taal, digitale vaardigheden, praktische hulp of simpelweg het vertrouwen om weer onder de mensen te komen.
“Ik zou geen alternatief weten”
Zelf helpt John als vrijwilliger bij SBO ook anderen met administratieve vragen en toeslagen.“Het is vaak maar een praatje dat al zoveel betekent voor anderen. Het is niet alleen helpen, maar het is het gesprek.” Misschien is dat precies waarom hij zich zo thuis voelt in de Bibliotheek. Het draait er niet alleen om wat je komt halen, maar vooral om wat je er vindt.
Aan het einde van dit warme gesprek vat John het zelf misschien nog wel het mooist samen. “De Bibliotheek maakt grote impact op mij. Als het er niet was, zou ik met mijn ziel onder mijn arm lopen. Ik zou geen alternatief weten.”